امروز يك چيزيو بهش پي بردم مادرم خيلي زحمت مي كشه مادر اي مادرم ممنونم ازتو

مي خوام چندتا اس ام اس خوشكلامو تايپ كنم

يادت باشه يادم بياري يادت بدم ياد بگيري كه هيچوقت يادت از يادم نمي ره

                                              ديشب نديدي كه چه محشر كردم

                                              با اشك تمام كوچه را تر كردم

                                           ديشب كه سكوت دق مرگم مي كرد

                                            وابستگيم را به تو عادت كردم  

شايد زندگي آن جشني نباشد كه آرزويش را داشتي ولي حال كه به آن وارد شدي تا مي تواني زيبا برقص

                                                زندگي عشق است

                                                عشق افسانه نيست

                                                آنكه عشق را آفريد ديوانه نيست        

                                                عشق آن نيست كه كنارش باشي

                                                عشق آن است كه به يادش باشي

بزرگترين خوشبختي در زندگي اين است كه بدانيد شما را براي آنچه كه هستيد دوست دارند نه براي آنچه كه بايد باشيد

هرگاه خداوند تو رابه لبه پرتگاه مي برد به خداوند اعتماد كن چون يا تو را از پشت خواهد گرفت و يا به تو پرواز كردن خواهد آموخت

آدما وقتي خاطره هاشون زياد مي شه در و ديواراشون پر عكس مي شه ولي هميشه دلت واسه كسي تنگ مي شه كه نمي تواني عكسشو به ديوار بزني

هميشه براي گلي خاك گلدان باش تا وقتي به آسمون رسيد يادش نره ريشش كجاست

                                                اي صميمي اي دوست

                                                گاه بيگاه

                                                لب پنجره خاطره ام مي آيي

                                                اي قديمي اي خوب

                                                تو مرا ياد كني يا نكني

                                                من به يادت هستم

عشق يعني علاقه نه كفگيرو ملاقه   دوست دارم يه عالمه اندازه يه قابلمه من عاشق تو هستمو تو قابلمه نشستم يه لنگه كفش تو دستم منتظره تو هستم

                                                سكوتم را به باران هديه كردم

                                                تمام زندگي را گريه كردم

                                                نبودي در فراق شانه هايت

                                                به هر خاكي رسيدم تكيه كردم

                                                عاشقانه عارفانه بي بهانه دوستت دارم

هميشه وقتي گريه مي كني اوني كه آرومت مي كنه دوست داره ولي اوني كه باهات گريه مي كنه عاشقته

                                                گلي چيدم فرستادم برايت

                                                لگد كردي ريختي زير پايت

                                                يقين دارم گل نا قابلي بود

تو از گل بهتري جانم فدايت

به تو يك سمبوسه هديه مي دهم كه دو حرفه اولش براي دشمنت و بقيش براي خودت

                                                ما در ره دوست نقض پيمان نكنيم

                                                گر جان طلبد دريغ از جان نكنيم

                                                دنيا اگرار زيبارويان لبريز شود

                                                ما پشت به دوستانه قديمي نكنيم

در آخرین لحظات تابستون منه لحظه نویس باید بگم لحظات خوبی بود ولی گذشت امیدوارم که در این خزوونه پاییزی درسو دانشگاه یادمو از خش خش برگای روی زمین ببره